Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...

020-6790172 [email protected]

Bij ons in Zuid...

Bij ons in Zuid...

Merel

Posted on February 1, 2021 at 5:10 AM

Merel

 

Vandaag zag ik Merel weer eens. Ze woonde meer dan vijftien jaar aan de overkant tot ze, ze zal toen een jaar of zestien geweest zijn, met haar ouders verhuisde naar Almere. Ze was uitgegroeid tot een mooie vrouw, lang met donker krullend haar tot op haar schouders. Op de vraag hoe het met haar ging antwoordde ze dat ze weer in Amsterdam woonde, in oost, op de Middenweg. Ze had een eigen reclamebureau en woonde samen. Toen ik vroeg hoe het met haar ouders, Pieter en Nelly, ging zei ze dat daar geen contact meer mee had. ‘Ik kwam thuis met Barry en in het begin was er geen enkel probleem. Hij bleek in hetzelfde dorp als mijn vader geboren te zijn. Tot mijn vader zijn achternaam hoorde. Wat denk je, zijn opa was lid geweest van de NSB en dat is de reden dat mijn vader Barry onmiddellijk het huis uit zette en mij verbood om ooit nog met hem om te gaan. Nou, ik kies natuurlijk onvoorwaardelijk voor Barry en zodoende…’ Ze zweeg even en zei toen hoofdschuddend, ‘Wat kan Barry er nou aan doen dat zijn opa zo was, hij heeft die man zelfs nooit gekend…, ik bedoel maar…’ Ze had er duidelijk moeilijk mee. Ik wist ook niet wat ik zeggen moest. ‘Hoelang is dat nou geleden?,’ vroeg ik. ‘Drie en half jaar alweer,’ antwoordde ze. Ze schudde haar haren naar achter, ‘Ik heb ze nog wel een verhuisbericht gestuurd dus als ze willen praten weten ze waar ze me kunnen bereiken maar blijkbaar willen ze dat nog steeds niet. Nou ja, het is niet anders.’ Ik begreep dat ze nu wel klaar was met dit onderwerp en vroeg hoe het met haar bedrijf ging, wat haar vriend deed en of ze nog steeds zo’n hartstochtelijk Ajaxsupporter was. Het was leuk haar weer eens te zien en ze ging opgewekt de winkel uit, belovend dat ze snel weer eens langs zou komen. Ik vertelde het hele verhaal aan mijn vrouw en die schudde vol ongeloof haar hoofd, ‘Ik weet wel dat haar opa van vaders kant in het verzet heeft gezeten, dat heeft Pieter mij wel eens verteld maar daar kun je zo’n jongen toch niet op aankijken.’ Ze zuchtte, ‘Zo is die jongen in de eenentwintigste eeuw nog steeds een oorlogsslachtoffer en Merel ook.’ Ik knikte, ‘Misschien Pieter en Nelly ook wel, nou hebben ze één dochter en daar breken ze mee. Houdt die rotoorlog nou nooit eens op?’

 

Categories: None

Post a Comment

Oops!

Oops, you forgot something.

Oops!

The words you entered did not match the given text. Please try again.

0 Comments