Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...

020-6790172 [email protected]

Bij ons in Zuid...

Bij ons in Zuid...

Tja, vreemdje beet

Posted on March 15, 2021 at 6:35 AM

Tja, vreemdje beet

 

Hij kwam zo’n drie jaar geleden voor het eerst in de winkel. Een man van rond de vijftig met grijs haar in een staart. Hij ging toen meteen aan de koffietafel zitten en vroeg, ‘Heb je voor mij een koppie kofje?’ Ik dacht dat het een verspreking was en reageerde er verder niet op. Toen ik de koffie bij hem neerzette zei hij, ‘Bedankt, en doe er ook maar een gekoekte vul bij.’ Nu keek ik hem wat bevreemd aan maar hij verblikte of verbloosde niet en dus gaf ik hem er een gevulde koek bij op een schoteltje. Hij betaalde en verliet de winkel met een welgemeend ‘daggegoei.’ Sinds die tijd komt hij drie of vier maal per week maar altijd verhaspelt hij zijn bestelling. Natuurlijk is het voor mij de sport om niet te vragen wat hij bedoelt maar zonder te reageren zijn bestelling klaar te maken. Volgens mij irriteert dat hem want hij maakte de combinaties steeds moeilijker. Een slagje geroom is een slagroomgebakje, een halfje gewitte snee bleek een halfje wit gesneden en bij een kakoekneel (waar ik wel even bij moest nadenken) pakte ik een kaneelkoek voor hem. Na een paar weken begon hij ineens een gesprek, ‘Denk jij nou nooit eens wat praat die vent raar?’ ‘Natuurlijk wel, ik dacht eerst dat het een of andere dyslectische aandoening was maar ik begreep al gauw dat je het expres deed,’ antwoordde ik, ‘maar goed, zolang ik je kan volgen, en weet wat je bedoelt gaat het toch.’ ‘Ja bakker, ik heb hier een sport van gemaakt. Samen met mijn zoon kunnen we hele avonden kromlullen, je moet de mensen eens zien kijken op een feestje of verjaarspartijtje of zoiets, we lachen ons inwendig kapot.’ Ik zag er niet direct de humor van in, het leek mij bovendien enorm vermoeiend en voor de luisteraars uitermate vervelend. ‘Jij kan het altijd goed volgen,’ zei hij met iets van bewondering in zijn stem, ‘heb jij hier vaker mee te maken gehad?’ Gelukkig niet, dacht ik. ‘Nee jij bent de eerste, maar ik heb misschien je zoon nog nooit in de winkel gehad.’ Ik keek hem vragend aan, ‘Maar word je het zelf niet een keertje zat? Ik bedoel, het moet toch ook erg vermoeiend zijn en je loopt het risico dat er constant gevraagd wordt wat nou precies de bedoeling is.’ ‘Maar dat is nou juist de kick, als ze je niet begrijpen zeg je het gewoon nog een keer, lachen jongen…’ Ik vond het allang best, hij liever dan ik. Maar de man stak lachend zijn hand op, ‘Daggegoei, kabber.’

 

Categories: None

Post a Comment

Oops!

Oops, you forgot something.

Oops!

The words you entered did not match the given text. Please try again.

0 Comments

0