Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...

020-6790172 [email protected]

Bij ons in Zuid...

Bij ons in Zuid...

Achterbuurt

Posted on October 11, 2021 at 6:50 AM

Achterbuurt

 

Ze was al een jaar of tien een dagelijkse klant, een halfje grof volkoren donker. Ik had haar echter al een week of drie niet gezien en dacht dat ze op vakantie was. Ze heette Penny en had een dochter die net naar de middelbare school ging, veel contact hadden we verder niet omdat ze altijd ieder gesprek onmiddellijk afkapte. Nu stond ze weer in de winkel, ‘Ja, ik was even bij een oude buurvrouw op bezoek en nu kan ik dus gelijk weer even jullie lekkere brood meenemen.’ ‘Hoe dat zo,’ vroeg ik, ‘ben je verhuisd dan?’ ‘Oh, wisten jullie dat niet,’ knikte ze, ‘ik woon nu met mijn nieuwe vriend en mijn dochter in Haarlem.’ Ik wist wel dat ze sinds een half jaar gescheiden was van Joep maar ze had nooit verteld dat ze ging verhuizen. Ze snoof door haar neus, ‘Ik zeg net nog tegen de buurvrouw, ongelofelijk dat ik het hier tien jaar uitgehouden heb, in deze gribusbuurt.’ Ze zag dat ik mijn wenkbrauwen fronste, ‘Ja, kijk maar om je heen. Het is hier toch gewoon een achterbuurt, ik kan er niets anders van maken.’ Ik schudde meewarig mijn hoofd, ‘Nou als je dit een achterbuurt noemt, dan weet je gewoon niet wat je zegt. Dit is zonder twijfel een van de mooiste en netste buurten van Amsterdam, er is geen sprake van verpaupering, alle huizen worden netjes onderhouden en wie dit een gribusbuurt noemt is of niet goed bij zijn hoofd of is arrogant en arrogantie staat altijd in verhouding met domheid.’ Ik merkte dat ik nijdig werd en dwong mezelf om weer wat vriendelijker te kijken. Het kwaad was echter al geschiedt, ‘Wou jij beweren dat ik dom ben, weet je wel wat voor belangrijke functie ik bekleed, allemachtig en dat durft een bakker te zeggen!’ ‘Alleen al zo’n opmerking getuigt van ontstellende domheid, ongeacht wat je ook voor functie hebt. Amsterdam, en vooral onze buurt, mag blij zijn dat we je kwijt zijn,’ zei ik weer wat rustiger. ‘Ach kerel, val dood met je hele achterbuurt erbij,’ antwoordde ze en draaide zich om en verliet met nijdige stappen op haar hoge hakken de winkel. Ik legde haar halfje grof volkoren donker weer in het broodrek en vroeg me af waar het bij haar was mis gegaan.

 

Categories: None