Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...

020-6790172 [email protected]

Bij ons in Zuid...

Bij ons in Zuid...

Sascha

Posted on October 25, 2021 at 6:20 AM

Sascha

 

Sascha kwam met haar dochtertje voor schooltijd twee croissantjes halen. Ze was een jaar of dertig, kwam oorspronkelijk uit Brabant en woonde met haar dochter van zeven in de Amazonenstraat. Ze was secretaresse op een advocatenkantoor. Er fietste een vrouw voorbij met haar zoontje achterop die vrolijk zwaaide. Ik zwaaide terug waarop Sascha vroeg, ‘Ken jij die vrouw goed?’ ‘Ach wat is goed, ze heet Manon en heeft een zoontje, Guus, die ze nu naar school brengt. Ze komt altijd in de winkel en het is gewoon een aardige vrouw,’ antwoordde ik. ‘Ik ken haar ook een beetje van het schoolplein,’ zei Sascha aarzelend, ‘haar zoon zit bij mijn dochter in de klas. Maar wat ik je nu vertel moet onder ons blijven hoor, ik reed vorige week achteruit bij de school, nogal hard want ik was al laat, en toen reed ik tegen een fiets aan die daar tegen een boom stond. Maar in mijn haast reed ik gewoon weg… Eigenlijk ben ik helemaal niet zo maar ja, ik was wat gestrest en ben hem eigenlijk zo gesmeerd. Heb jij gehoord of dat soms de fiets van die vrouw was?’ Ik knikte, ‘Dat kan wel kloppen, ze vertelde inderdaad dat iemand vorige week haar fiets geplet had bij de school en dat de dader op het kerkhof lag.’ Sascha kreeg een kleur, ‘Ja, het had nooit zo gemogen…, weet jij waar die vrouw woont?’ ‘Ik denk het wel, dan moet ik even in het bestelboek kijken want wij hebben er een paar weken terug een taart bezorgd.’ Ik bladerde even terug in het bestelboek en gaf haar toen het adres en Manon d’r achternaam. Twee dagen later kwam Manon in de winkel, ‘Wat denk je, ik kreeg gisteren een brief in de bus met tweehonderd euro er in en een briefje “voor de schade aan je fiets en sorry” vreemd hè?’ Ik beaamde dat, ‘Nou ja, is het toch nog netjes geregeld.’ ‘Maar hoe weet die automobilist nou van wie die fiets was, en waar ik woon? Ik snap er geen barst van,’ zei Manon peinzend. Ik haalde mijn schouders op, ‘Nou daar zou ik mijn hoofd niet over breken, eind goed al goed zou ik denken.’ Manon d’r gezicht klaarde plotseling op, ‘Ik denk dat ze bij de school geïnformeerd hebben, dat kan niet anders.’ ‘Dat lijkt mij een heel logische verklaring,’ zei ik.

 

Categories: None