Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...

020-6790172 [email protected]

Bij ons in Zuid...

Bij ons in Zuid...

Urinemonster

Posted on November 1, 2021 at 9:40 AM

Urinemonster

 

Max stond zuchtend voor de toonbank. Hij woonde in de Amazonenstraat met Emma, zijn vrouw, en zijn zoontje en dochtertje. Hij was een jaar of veertig, een sportief type, die ieder jaar een marathon liep en nu aan het trainen was voor een halve triathlon. ‘Wat een zucht,’ merkte ik op, ‘het lijkt wel of je het zwaar hebt.’ Max zuchtte nogmaals, ‘Mijn schoonmoeder, ze woont in Nijmegen, komt drie dagen logeren en daar word ik niet vrolijk van. En nu moet ik van Emma wat lekkers meenemen, wat zou jij me aanraden?’ Ik wist het niet, ‘Dat ligt er net aan waar zij van houdt, heeft ze graag zoet of geeft ze meer om hartig… Een saucijzenbroodje, of een petit four, en een stukje kaneelcake, dat vinden de meesten ook heel lekker.’ ‘Geef maar vijf stukjes kaneelcake mee, verder weet ik ook niet, saucijzenbroodjes mag al helemaal niet want ze is vegetariër. We hoeven het niet te proberen om deze dagen vlees op tafel te zetten want dan krijgen we een preek van minstens een half uur.’ ‘Nou ja, als het maar gezellig is,’ lachte ik terwijl ik de cake afsneed. Ik wenste hem, met een knipoog, sterkte. De volgende ochtend stond Max alweer vroeg in de winkel. ‘En was het toch nog een beetje gezellig?, vroeg ik. ‘Hou op zeg, ik kom gistermiddag thuis van mijn werk toen zei ze dat ik een vuilniszak weg moest gooien. Enfin, dat doe ik, en wat denk je gaat Emma even later koken blijkt dat zij zowat de hele inhoud van de keukenkastje heeft weggegooid. “Ja ik heb je keuken eens uitgemest,” zei ze. Emma woest, mijn schoonmoeder loopt met een schijnheilig martelaarsgezicht en ik werd naar de Appie gestuurd om een zooitje kruiden te halen. Dus het was wel gezellig onder het eten.’ ‘Sorry hoor, maar ik vind het wel komisch,’ zei ik lachend. Max lachte wat mee, ‘Overal bemoeit zij zich mee, de kinderen gaan te laat naar bed, terwijl ze van ons juist een half uurtje mochten opblijven omdat oma er was. We eten verkeerd en ongezond, de gordijnen laten te veel licht door en Emma loopt op verkeerde schoenen. Godzijdank gaat ze morgen weer naar huis.’ ‘Welja, het is gewoon een kwestie van aftellen,’ zei ik monter. Max lachte, ‘Weet je wat ik gisteren in bed tegen Emma zei: jouw moeder is gewoon een urinemonster, het is een kreng dat altijd loopt te zeiken!’

 

Categories: None