Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...

020-6790172 [email protected]

Bij ons in Zuid...

Bij ons in Zuid...

Jossie

Posted on March 7, 2022 at 6:55 AM

Jossie

 

‘Dag bakker, ken je me nog?’ Met die vraag kwam er een man binnen van een jaar of dertig, goed in het pak, van voor wat kalend met aan de zij- en achterkant blonde krullen. Ik keek hem eens goed aan maar haalde toen mijn schouders op, ‘Sorry, maar ik zie op eerste gezicht niets bekends.’ Hij begon te lachen, ‘Ik kan me toch niet voorstellen dat je mij vergeten bent. Ik ben Jos, ik woonde met mijn moeder hier schuin aan de overkant.’ Nu herkende ik hem wel. Jossie, een echt Amsterdams straatschoffie. Hij kwam ooit bij ons op een skatebord naar binnen racen en wilde heel stoer het bord omhoog wippen en opvangen. Het ging echter nogal wild met als gevolg dat het bord dwars door onze toonbankruit ging. Hij had toen nog een wilde blonde krullenkop, was goedlachs en sprak met een heerlijk Amsterdams accent. Hij was ook gek van vuurwerk en knalde heel wat af, het liefst in vuilcontainers, brievenbussen en glasbakken. Een jaar of vijftien geleden zijn ze verhuisd naar Almere nadat zijn moeder een nieuwe liefde had gevonden. Hij vertelde dat zijn moeder nu vijfenvijftig was, dat haar nieuwe vriend na twee jaar al weer vertrokken was dat ze toen weer verhuisd zijn, ditmaal naar Hoorn. Hij werkte zelf bij een advocatenkantoor en hoopte over twee jaar een eigen kantoor te openen. Hij had inmiddels een vriendin en twee kinderen, een jongen en een meisje, en woonde in een stolpboerderij in Kwadijk. ‘En is je zoontje net zo’n boender als jij vroeger was,’ vroeg ik. Jos begon te lachen, ‘Hij is nu vier en ik mag wel zeggen dat hij heel lief en volgzaam is, ongelofelijk eigenlijk.’ ‘Ach dan heeft hij duidelijk meer van zijn moeder dan van zijn vader,’ reageerde ik lachend. ‘Gelukkig wel,’ beaamde Jos. Hij vroeg hoe het met ons was en met de belofte onze groeten aan zijn moeder over te brengen vertrok hij. Bij de deur aangekomen bleef hij plotsklaps staan, ‘Ik moet bij jullie nog een pak stroopwafels afrekenen,’ zei hij terug naar de toonbank lopend, ‘dat heb ik als kind ooit bij jullie gepikt.’ ‘Nou als goede advocaat weet jij dan ook wel dat de verjaringstermijn dan inmiddels wel verlopen is,’ lachte ik, ‘en jij moet je specialiseren in strafrecht, je kunt je dan goed identificeren met andere grote criminelen.

 

Categories: None