Bakkerij Blankendaal

Bakkerij Blankendaal, waar bakken nog een ambacht is...

020-6790172 [email protected]

Bij ons in Zuid...

Bij ons in Zuid...

Leerbedrijf

Posted on May 18, 2022 at 8:55 PM

Leerbedrijf

 

De collega die ik sprak was net als wij een erkend leerbedrijf. Hij was begin veertig, en had nu tien jaar een eigen bedrijf. Ik kende hem van de cursus leerlingbegeleider. Stomtoevallig kwam ik hem tegen in het restaurant van een museum. Hij herkende mij meteen, ik had eerst even moeite om hem thuis te brengen. ‘Heb je op het moment nog leerlingen?, vroeg ik. ‘Oh nee, geen sprake van. Ik had vorig jaar een meisje van zeventien bij me in het bedrijf lopen, niet al te vlot maar ja, je denkt als ze maar gemotiveerd is dan komt het allemaal wel.’ Hij zweeg even, alsof hij overwoog om verder te vertellen, toen ging hij met wat zachtere stem door, ‘Ik kreeg opeens twee politieagenten in de zaak, met de vraag of ik even mee wilde komen naar het bureau. Eerst zei ik nog dat ik geen tijd had en dat hier ook konden zeggen wat er aan de hand was maar toen ze aandrongen ben ik maar met ze mee gegaan. Wat denk je…? Heeft die meid een aanklacht tegen mij ingediend want ik zou haar betast hebben in het magazijn.’ Hij keek mij met verontwaardigde ogen aan, ‘Moet je nagaan, ik heb haar nog nooit met en vinger aangeraakt.’ ‘Tja, dan wordt het natuurlijk haar ja tegen jouw nee,’ merkte ik op. Hij knikte heftig, ‘Man het was een nachtmerrie, ik dacht daar gaat je goede naam. Je weet hoe de mensen zijn die reageren toch vaak “waar rook is is vuur”, niet dan?’ ‘En hoe liep dat af,’ vroeg ik, ‘liet zij het op een zaak aan komen?’ Mijn collega schudde zijn hoofd, ‘Nee gelukkig niet. Bij de politie lieten ze haar met een psycholoog praten en toen gaf ze al snel toe dat ze het hele verhaal verzonnen had. Ze had geen zin meer in deze opleiding en toen verzon ze dit om tegen haar ouders te kunnen zeggen dat ze niet meer door ging met haar opleiding.’ Hij haalde diep adem, ‘Ik kon volgens de politie nog wel een zaak tegen haar beginnen omdat ze mij vals beschuldigd had maar zij ontraadden dat en daar had ik zelf ook helemaal geen zin in. Ik wilde dit zo snel mogelijk achter mij laten.’ Dat begreep ik wel, ‘Maar ja, dit wil toch niet zeggen dat ze allemaal zo zijn. Ik heb ook leerlingen gehad waar je alleen maar ergernis van had maar ik heb ze ook gehad die nu al twintig jaar een kerstkaartje sturen. Maar ik begrijp je wel, laat het maar rustig bezinken en dan zie je over een paar jaar wel weer verder.’ We gaven elkaar een hand en gingen het museum weer in.

 

Categories: None